ศาลหลักเมืองขนอม สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานและระลึกถึงของเจ้านางสนตราเทวี ที่มึคุณูปการที่ได้ฟื้นฟูบูรณาการบ้านเมืองตระนอมให้มีความรุ่งเรือง ชาวขนอมยังคงให้ความเคารพ และเป็นศูนย์รวมจิตใจและพลังศรัทธาของชาวขนอม เพราะไม่ว่าลูกหลานชาวขนอมจะทำการสิ่งใด มักจะเอ่ยชื่อของเจ้านางให้ช่วยเรืองต่าง ๆ อยู่เสมอ

ประวัติศาสตร์ชุมชน        ชุมชนท่าวังเริ่มตั้งชุมชนบริเวณริมคลองท่าวัง หรือคลองท่าซักเป็นเส้นทางคมนาคมหลักทางน้ำที่เชื่อมต่อระหว่างชุมชนไปสู่ทะเลอ่าวไทยที่ปากแม่น้ำปากพญา ซึ่งเป็นอ่าวสําหรับพักเรือสําเภา ทําให้ชุมชนท่าวังเป็นย่านการค้าที่สําคัญ ซึ่งตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของเมืองเก่านครศรีธรรมราชในอดีตเคยเป็นวังของ “เจ้าหญิงปรางหรือหม่อมปราง” เนื่องจากบริเวณหน้าวังของหม่อมปรางเป็นท่าเรือ มีเรือสําเภาในและต่างประเทศมาจอดเรียงรายนับแต่ท่าหน้าวังของอุปราชพัด (ยศขณะนั้น) ปัจจุบันคือวัดท่าโพธิ์มาจนถึงท่าหน้าวังของหม่อมปรางซึ่งปัจจุบันคือช่วงสะพานราเมศวร์จึงได้ชื่อบริเวณนี้ว่า “ท่าวัง” (Upparamai, 1983)  ขอบคุณภาพจาก เมืองคอน www.gotonakhon.com ขอบคุณภาพจาก เมืองคอน www.gotonakhon.com         ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองหัวเมืองเป็นแบบเทศาภิบาล เมืองนครถูกลดบทบาทความสําคัญด้านการเมืองการปกครอง แต่มีการพัฒนาด้านอื่นเกิดขึ้น เช่น…

เพลงบอกเมืองนครศรีธรรมราช : การแสดงพื้นบ้านภาคใต้ที่สืบเนื่องมาแต่โบราณ ความเป็นมา เพลงบอก เป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้านภาคใต้ประเภทหนึ่ง บริเวณจังหวัดภาคใต้ตอนบนและตอนกลาง ได้แก่ จังหวัด จังหวัดชุมพร สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ตรัง และสงขลา ซึ่งนิยมเล่นกันแพร่หลายที่สุดในวันสงกรานต์ เพื่อเป็นการป่าวประกาศให้ชาวบ้านได้รู้โดยทั่วกันว่าวันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่แล้ว หรือใช้เป็นการบอกเรื่องราวข่าวสารต่าง ๆ เช่น บอกงานบุญกุศล เพราะในสมัยโบราณคนที่รู้หนังสืออ่านออกเขียนได้มีน้อย กิจการการพิมพ์ก็ไม่แพร่หลายโดยเฉพาะรายละเอียดการเปลี่ยนปี หรือการประกาศสงกรานต์ประจำปีไม่ได้มีการพิมพ์ปฏิทินอย่างเช่นปัจจุบัน เพลงบอกมีลักษณะของการแสดงเป็นการร้องปากเปล่า ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกโดยใช้ถ้อยคำที่ง่าย ๆ แต่ใช้โวหารหรือการเปรียบเทียบที่คมคาย สมัยก่อนเพลงบอกเปรียบเสมือนกระบอกเสียงในการถ่ายทอดข้อมูลข่าวสารบ้านเมืองจากผู้แสดงไปสู่ชาวบ้าน สำนักงานราชบัณฑิตยสภา (2558) ได้กล่าวว่าเพลงบอกนั้นประกอบด้วยคำ 2 คำ…

ความเป็นมา         วัดไพศาลสถิตย์ หรือวัดปากพยิง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 11 หมู่บ้านปากพยิง ตำบลปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช วัดไพศาลสถิตย์เป็นวัดเก่าแก่ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน และเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญในพื้นที่ การก่อสร้างและการดูแลรักษาวัดได้รับการสนับสนุนจากชุมชนมาโดยตลอด ซึ่งทำให้วัดนี้กลายเป็นสถานที่ที่มีความงดงามและมีบรรยากาศที่สงบเงียบ วัดนี้ถือว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งจุดเด่นของสถานที่แห่งนี้ คืออุโบสถเก่าแก่ที่อยู่คู่กับวัดไพศาลสถิตย์มาช้านาน        อุโบสถหลังเก่า ของวัดไพศาลสถิตย์ในตำบลปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีลักษณะพิเศษที่โดดเด่นคือ ถูกปกคลุมไปด้วยรากโพธิ์และรากไทรที่เติบโตขึ้นไปพร้อมกับตัวโบสถ์ ต้นโพธิ์และต้นไทรต่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันอย่างน่าอัศจรรย์ ต้นโพธิ์และต้นไทรได้อาศัยตัวโบสถ์เป็นฐานยึดเกาะเพื่อให้ลำต้นสามารถเติบโตและไต่ขึ้นไปหาแสงแดด ส่งผลให้เกิดความงดงามตามธรรมชาติที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว รากไทร…

ศาลหลักเมืองนครศรีธรรมราช เปรียบเสมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมือง ตั้งอยู่ บริเวณทิศเหนือของสนามหน้าเมือง บนเนื้อที่ 2 ไร่ ประกอบด้วยอาคาร 5 หลัง หลังกลางเป็นที่ประดิษฐานของศาลหลักเมือง ออกแบบให้มีลักษณะ คล้ายศิลปะศรีวิชัย เรียกว่าทรงเหมราชลีลา

บ้านนกนางแอ่น อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ถือว่าเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักกันดี ปัจจุบันมีบ้านนกนางแอ่นหรือคอนโนกนางแอ่นตั้งเรียงรายอยู่หลายร้อยหลัง แต่ผู้อ่านทราบหรือไม่ว่า สาเหตุใดที่นกนางแอ่นย้ายที่อยู่อาศัยจากถ้ำบนเกาะกลางทะเล มาอยู่ในชุมชนเมืองกับผู้คน และบ้านนกนางแอ่นหลังแรกของอำเภอปากพนังคือหลังใด ชวนไปอ่านกันค่ะ

แม่น้ำปากพนัง ไหลผ่านปากพนังทั้งเป็นฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออก เปรียบเสมือนอู่ข้าวอู่น้ำของเมืองนครศรีธรรมราช และยังมีความสำคัญทางด้านพาณิชกรรม ซึ่งเป็นเส้นทางในการลำเลียงสินค้าออกสู่ทะเลเพื่อติดต่อกับเมืองอื่น ๆ

ปล่องโรงสีไฟโบราณ สัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ของลุ่มน้ำปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช และยังมีการเปรียบเป็นกระถางต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ