ชวนอ่านหนังสือ “วันที่แม่ไม่อยู่”

วันที่แม่ไม่อยุ่  แอดอยาก ชวนอ่าน  หนังสือเล่มนี้สะท้อนอารมณ์ถึงคนที่เป็นสามีและลูกถึงเมียและแม่ในวันที่เขาไม่อยู่แล้ว 

เนื้อหาได้แบ่งออกเป็นบท ๆ ที่มีการย้อนรำลึกความทรงจำของสามี และลูกทั้งสามคนของแม่ ในแง่มุมต่าง ๆ ที่มีคุณค่า แต่คุณค่ากลับไม่ถูกมองในขณะที่อยู่ด้วยกัน แต่กลับมามองคุณค่าในสิ่งที่เกิดขึ้นว่ามีมากมายมหาศาล  และเมื่อวันเวลาผ่านไป สิ่งเหล่านั้นไม่อาจะเรียกกลับมาได้  

ชวนอ่านกัน   “วันที่แม่ไม่อยู่” เล่มนี้ หากลองอ่านแล้วจะรู้ว่า หากเราไม่เอาใจใส่คนที่เรารักในระหว่างที่เขายังอยู่กับเรา ก็จะไม่มีประโยชน์อะไรเลยหากวันนึงเขาไม่อยู่แล้ว สิ่งที่เราจะได้รับคือ จะต้องมาอยู่ในสภาพเหมือนในหนังสือเล่มนี้

ข้อมูลของแม่ในวันที่หายตัวไป

ชื่อ : พักโซ-นยอ

เกิด : 24 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1938 อายุ : 69 ปี 

รูปร่างหน้าตา :   ผมตัดสั้น มีผมหงอกแซม โหนกแก้มสูงใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้า เสื้อคลุมสีขาว สมกระโปรงพลีตสีครีม  รองเท้าแตะสีน้ำเงิน 

สถานที่หายตัวไป : รถไฟใต้ดิน สถานีโซล

ข้อมูลหนังสือ

แปลจากหนังสือ: 엄마를 부탁해

ผู้เขียน: ชินกยองซุก Kyung-Sook Shin

ผู้แปล: วิทิยา จันทร์พันธ์

สำนักพิมพ์: แพรวสำนักพิมพ์

อย่ารอที่จะเห็นคุณค่าของใครในวันที่เขาไม่อยู่

วันที่แม่ไม่อยู่
วันที่แม่ไม่อยู่

ชวนมาค้นพบความหมายของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่า “แม่” ด้วยสำนวนการเขียนตามแบบฉบับวรรณกรรมเกาหลีที่สามารถรีดเค้นอารมณ์ความรู้สึกทั้งของลูก สามี และคนเป็นแม่ จนทำให้ฉุกคิดได้ว่า ผู้หญิงคนหนึ่งที่เราทั้งหลายเห็นว่าเป็น “แม่” นั้นก็มีชีวิตเป็นของตัวเอง เคยมีความฝันในชีวิตเช่นกันเธอไม่ได้เกิดมาเป็นแม่ตั้งแต่แรก

"ความทรงจำเกี่ยวกับมนุษย์คนหนึ่งมีมากแค่ไหนกันนะ โดยเฉพาะความทรงจำเกี่ยวกับแม่"

“ความทรงจำเกี่ยวกับมนุษย์คนหนึ่งมีมากแค่ไหนกันนะ โดยเฉพาะความทรงจำเกี่ยวกับแม่”

ความทรงจำของพ่อ ลุกที่มีต่อแม่…ที่หายตัวไป

  • แม่เป็นนักเล่าเรื่องตัวยง
  • แม่อ่านหนังสิอไม่ออก
  • แม่เลี้ยงหนอนไหม หมักนูรุก ทำเต้าหู้ขาย เพื่อหารายได้เข้าบ้าน และเป็นการออมเงินที่ดีที่สุดของแม่ 

  • เป็นนักต่อรองที่หาตัวจับยาก

  • แม่ปวดหัวบ่อยมาก  เคยปวดถึงขั้นหมดสติ

    การหายตัวไปของแม่ เป็นเหมือนการหวนรำลึกถึงความทรงจำที่ลืมเลือนไปเกือบหมดแล้ว และสร้างความเจ็บปวดให้กับพ่อและลูก

    สำหรับลูกสาวคนเล็ก เมื่อแม่หายตัวไป เธอได้แต่อึดอัดในใจ เฝ้าคิดถึงชีวิตของแม่สมัยที่แม่ยังอยู่ คำพูดของแม่ที่เธอปล่อยผ่านเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา 

นิยายเรื่องนี้นำพาผู้อ่านดิ่งสู่อารมณ์ ความเศร้า  ความสำนึกผิดต่าง ๆ ที่มีต่อภรรยาและแม่ หลังจากที่แม่วัยชราที่หายตัวไป การเล่าเรื่องนั้นได้เล่าไปยังช่วงที่แม่ยังอยู่ ซึ่งทุกคนได้ “หลงลืม” แม่กันไปหมดแล้ว และตระหนักได้ว่า คำว่า “สูญหาย” กับคำว่า “หลงลืม” นั้นมีความหมายแทบไม่ต่างกัน 

และนิยายเรื่องนี้เปรียบเสมือนคำสารภาพที่แสนทุกข์ระทมของพ่อและลูกที่รู้สึกผิดต่อสิ่งที่ผ่านมาตอนที่แม่ยังไม่หายไป

โดยรวมอ่านไปจนจบแล้ว สิ่งที่ผู้อ่านเห็นได้ชัดนั่นก็คือความทรงจำของลูกที่มีต่อแม่ บางอย่างที่ทุกคนรู้เกี่ยวกับแม่ ในวันที่แม่ไม่อยู่มันแตกต่างไปจากสิ่งที่เรารู้จริง ๆ เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมาทำให้รู้ว่าจริง ๆ แล้วก็ไม่มีใครรู้จักแม่อย่างแท้จริง และปัจจุบันทุกวันนี้เราอาจมองข้ามคนในครอบครัวของเราไปกันหรือเปล่านะ
_ _ _
– มนุษย์เรายิ่งเผชิญชีวิตอยู่บนโลกนี้นานแค่ไหน ก็ยิ่งพบเจอความโหดร้ายมากขึ้นแค่นั้น
– เมื่อเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น มนุษย์เรามักอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขเสมอ เอาแต่หมกมุ่นคิดว่าตอนนั้นไม่น่าทำแบบนั้น

Credit: chachii

อ่าน ฟัง เพิ่มเติม

Facebook Comments

facebook comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back To Top