พอดีเมื่อวานนี้มีพิธีพระราชทานปริญญา #ศึกษิตที่วลัยลักษณ์ รุ่นที่ ๒๔
แล้วมีคนค้นนี้ที่ท่านอธิการบดี สมบัติ ธำรงธัญญวงศ์ รายงานเบิกตัวผมเข้ารับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์เมื่อปี ๒๕๖๐ ส่งมาให้ ที่เมื่อฟังอีกครั้งแล้วก็เกิดอาการเกร็งว่าอย่างนี้เลยหรือ เรานั้นน่าไม่ถึงครึ่งของที่ท่านอธิการบดีเบิกตัว …
” นายบัญชา พงษ์พานิช เป็นผู้ที่มีความอุตสาหะวิริยะอันแรงกล้า มีความรอบรู้หลายด้าน ศึกษาค้นคว้าอย่างรู้แจ้งและรู้จริง โดยเฉพาะด้านศิลปะวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น การศึกษา ศาสนา เป็นสารานุกรมเคลื่อนที่ รังสรรค์สิ่งที่สวยงาม อันประเทืองปัญญาไว้ให้เป็นสมบัติของชาติและนานาชาติ ทั้งสามารถสื่อสารเรื่องที่รู้สิ่งที่ทำให้คนทั่วไปรับรู้และเข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้งนำไปสู่การมีส่วนร่วมและความร่วมมือจากทุกภาคส่วน จากความคิดอิสระและสร้างสรรค์ของนายแพทย์บัญชาหลายเรื่องก่อให้เกิดโครงการที่สร้างแรงกระแทกจนเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ที่เป็นประโยชน์ทั้งระดับบุคคล ระดับชุมชนและสังคม เป็นแบบอย่างที่ดี มีแนวคิดและพลังแห่งความเป็นจิตอาสาอันสูงยิ่ง และพร้อมที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีงามสู่สังคมตลอดเวลา เป็นบุคคลที่นับได้ว่าเป็นคลังปัญญาของสังคมไทย สมควรได้รับปริญญาบัตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาไทยศึกษาบูรณาการ … นายแพทย์บัญชา พงษ์พานิช … “
สำหรับผมแล้ว การที่มหาวิทยาลัยที่ตัวเองมีส่วนร่วมสร้างสามารถเปิดได้สำเร็จ ท่ามกลางความท้าทายและยากลำบากสารพัดในระดับที่หลายคนบอกว่าเสี่ยงชีวิตยิ่งนี้นั้น แถมพัฒนามาจนถึงทุกวันนี้ได้ก็มากพอแล้วครับ
โดยมหาวิทยาลัยได้เคยเบิกตัวเข้ารับพระราชทาน #โล่กิตติการ สำหรับผู้ทำคุณประโยชน์ต่อมหาวิทยาลัยมาก่อนแล้ว การที่สภามหาวิทยาลัยมีมติมอบปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาไทยศึกษาบูรณาการ ซึ่งเป็นสาขาที่ผมเองมีความรักด้วย จึงเป็นอีกความรักวลัยลักษณ์ที่ผูกพัน โดยในวันนั้นได้ปวารณาไว้กับมหาวิทยาลัยว่าหากมีอะไรให้มีส่วนร่วมรับใช้ในอีกสถานะคือบัณฑิตศิษย์วลัยลักษณ์แม้กิตติมศักดิ์โดยไม่ต้องเรียน ก็ยินดีมีส่วนร่วมรับใช้เสมอ
วันนั้น ระหว่างรอเวลาก็เลยเอาสมุดเล่มน้อยมาคิดเขียนอะไรเล่น เขี่ยไค้ออกมาได้ตามนี้ครับ
เขาสรุปว่า สารพัด สิ่งที่ทำ
ทั้งที่จำ ทำเรื่อย ๆ เสมอ ๆ
คิดอะไร ชอบอะไร ที่เจอะเจอ
สม่ำเสมอ ทำเรื่อยมา “นายบัญชา”
ต่อแต่นี้ น่าจะมี อีกไม่น้อย
ค่อย ๆ คิด ขยับขยาย อย่างช้า ๆ
๑ เพื่อเมืองนคร ๒ การศาสนา ๓ การพัฒนา
นักศึกษา สู่ศึกษิต ที่คู่ควร
ถามอธิการ ท่านบอกถึง วัดแสงแรง
พอจะแปลง เป็นสวนโมกข์ไหม ? ปรีดาถาม
ถามอาจารย์มด ในฐานะ ผู้ก่อการ
“ไทยศึกษา บูรณาการ ซิคะหมอ”
งั้นง่าย ๆ เริ่มเรื่องนี้ จะดีไหม
ผมอาสา ชาววลัย ลักษณ์ทั้งมอ
พาเรียนรู้ บูชาพระธาตุ อย่ารีรอ
ขอเล่น ๆ แล้วค่อยขยับ นะครับผม ฯ
สำหรับท่านที่จ้องจับผิด กรุณาอย่าว่าอะไรนะครับว่า ผมนี้มีเสื้อพระราชทานใส่อยู่เพียง ๒ ตัวเท่านั้นครับ ตัวนี้ซื้อตอนเขาลดราคาของชินวัตร ๒ ตัว สีเทากับสีเนื้อครับ ถ้าจำไม่ผิดซื้อที่พัทยาตอนไปประชุมอะไรสักอย่างเมื่อประมาณ ปี พ.ศ.๒๕๓๐ แล้วก็ใส่เรื่อยมาแทบทุกงาน ไปอเมริกาถ่ายกับจอร์จบุชก็ตัวนี้ วันก่อนตอนรับพระราชทานรางวัลอนุสรณ์สงขลานครินทร์ก็ตัวนี้ครับ ใส่มายังไม่ครบ ๕๐ ปีเลยครับผม กรุณาไม่ต้องแสดงความยินดีอีกนะครับ นี้ ๘ ปีแล้วครับผม
