กฎหมาย  หมายถึงบรรดากฎเกณฑ์ทั้งหลายซึ่งกำหนดแบบแผนความประพฤติของคนในสังคม หรือระหว่างความสัมพันธ์ของคนในสังคมและมีกระบวนการบังคับเป็นกิจจะลักษณะ

การศึกษากฎหมายในทางวิชาการนั้น มีความจำเป็นต้องจัดแบ่งเนื้อหากฎหมายออกเป็นหมวดหมู่ สำหรับประโยชน์ในการศึกษาเพื่อทำความเข้าใจให้ได้ง่ายขึ้น ซึ่งการแบ่งหมวดหมู่นั้นมีหลายวิธี แต่วิธีหนึ่งซึ่งถือเป็นวิธีดั้งเดิมหนึ่งสำหรับการการแบ่งที่จะขาดไม่ได้นั้นคือ การแบ่งตามฉบับแบบดั้งเดิม คือแบ่งกฎหมายออกเป็นกฎหมายมหาชน และ กฎหมายเอกชน

มารู้จักกฎหมายมหาชน และ กฎหมายเอกชน พอสังเขปกันครับ

กฎหมายมหาชน
คือ กฎหมายที่ว่าด้วยความสัมพันธ์ซึ่งเกิดจากการใช้อำนาจของรัฐกับประชาชน หรือระหว่างองค์กรของรัฐด้วยกัน บนพื้นฐานของความไม่เท่าเทียม โดยรัฐในฐานะผู้มีอำนาจปกครองนั้นมีอำนาจอยู่เหนือประชาชน กฎหมายมหาชนจึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับกับการใช้อำนาจ (รัฐ) บังคับให้ประชาชนต้องปฏิบัติตาม ถ้าไม่ปฏิบัติตามก็จะมีบทลงโทษตามมา

กฎหมายเอกชน
คือ กฎหมายที่ว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนด้วยกัน ในฐานะเท่าเทียมกัน ดังนั้น กฎหมายเอกชนจึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับบุคคลสองฝ่ายที่มีความเท่าเทียมกันในการแสดงเจตนาเข้าทำปฏิสัมพันธ์ทางกฎหมาย

  สามารถสรุปง่าย ๆ ถึงกฎหมายทั้งสองประเภทนี้ได้ว่า กฎหมายเอกชนเป็นเรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์ส่วนตัวของเอกชน หัวใจของกฎหมายเอกชนคือ ความเท่าเทียม จึงมีสุภาษิตกฎหมายเอกชนว่า “ถ้าไม่มีกฎหมายห้ามไว้ก็สามารถทำได้”  ส่วนกฎหมายมหาชนนั้นเป็นเรื่องผลประโยชน์ของส่วนรวมหรือประโยชน์มหาชน หัวใจของกฎหมายมหาชนคือ อำนาจ จึงมีสุภาษิตกฎหมายมหาชนว่า “ถ้าไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ ก็ไม่สามารถทำได้”