ร้อยเรื่องรักษ์วลัยลักษณ์_6 …….
ก่อนที่ผมจะเข้าเป็นสมาชิกวลัยลักษณ์เมื่อปี ๒๕๓๕ โน้นนั้น หลังเหตุพฤษภาทมิฬ ที่รับนายกชื่อสุจินดาคราประยูรไม่ได้ เพราะแกประกาศว่าข้าราชการทุกคนต้องเชื่อฟังรัฐบาล ตอนนั้นกำลังร่วมชุมนุมประท้วงขับไล่สารพัด แถมถูกท่านโฆษิตที่รับเป็นเลขานายก ส่งคนมาทาบทามเป็นที่ปรึกษานายก คนนั้น ก็ยืนยันปฏิเสธด้วยเหตุว่า ” … ก็ผมกำลังขับไล่อยู่นะครับ … ” แล้วผมก็เลยยื่นหนังสือขอลาออกจากราชการ ที่กำลังทำหน้าที่ผู้อำนวยการกองสาธารณสุขเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช ด้วยไม่อยากเป็นข้าราชการใต้บังคับบัญชาของนายกคนนั้น พอดีสุจินดาพ้นสภาพนายกก่อนการอนุมัติ นายกสมนึกจึงยกเลิกการยื่นขอลาออกซะ แต่ผมก็ทำงานที่เทศบาลนครมาได้ ๕ ปีแล้ว
เริ่มตกผลึกว่างานอย่างที่ทำคือ การซ่อมรักษาสุขภาพ อย่างที่ทำ ๆ กันอยู่นั้นน่าไม่ใช่คำตอบ แม้ได้ทำงาน #สุขาภิบาล #สาธารณสุขในเขตเมือง และ #การพัฒนาชุมชนท้องถิ่น ไม่น้อย แต่ก็เรียนรู้ว่างานท้องถิ่นที่มีวิถีการเมืองเป็นตัวตั้งนั้น เรานี้ไม่น่าถนัด
จังหวะนั้นพอดีสัมพันธ์กับคณาจารย์ที่วิทยาลัยครูนครศรีธรรมราชมาก ก็เลยสนใจจะไปเป็นครูสอนวิชาสุขศึกษา ให้คุณครูของชาติ ด้วยกำลังเชื่อว่าการเรียนรู้เรื่องชีวิตและสุขภาพของคนนั้นเป็นเรื่องพื้นฐานสำคัญที่มนุษย์น่าจะต้องเรียนและรู้ โดยพบว่าพี่น้องที่มาหาหมอนั้น แทบทุกคนรักชีวิตและสุขภาพแต่ไม่รู้เรื่องชีวิตและสุขภาพกันเลย เอาให้สั้น คิดอย่างนั้นจึงยื่นขอโอนย้ายจากการเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น ในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ที่เทศบาลเมืองนคร
หลังจากทำงานมาครบ ๕ ปี (๒๕๓๐ – ๒๕๓๕) ไปสังกัดข้าราชการครู ที่วิทยาลัยครูนคร กรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อเริ่มกับงานการสุขศึกษา นับเป็นกรมกองและกระทรวงที่ ๓ ของชีวิต หลังจากผ่านกองวัณโรค กรมควบคุมโรคติดต่อ กระทรวงสาธารณสุขมาก่อนแล้ว ๕ ปี (๒๕๒๕ – ๒๕๓๐)
แล้วเหตุก็พลิกผัน เพื่อจับพลัดจับผลู เจอท่านอาจารย์วิจิตร ศรีสอ้าน ที่ท่านนายกอานันท์ ปันยารชุน ตั้งให้เป็นประธานคณะอนุกรรมการพัฒนาเด็ก และผมโดนตั้งเป็นกรรมการคนหนึ่งด้วย แล้วเกิดตกลงว่าไปร่วม #สร้างวลัยลักษณ์ ก่อนดีกว่า เนื่องจากกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม โดยท่าน อ.วิจิตร กรุณาโทรสายด่วนถึงท่านปลัด มท. อนันต์ อนันตกูล ขอถอนเรื่องการย้ายโอนผมจาก มท.ไป วค. เพราะจะลาออกไปสร้างวลัยลักษณ์แทน ตอนมาวลัยลักษณ์นั้น ผมไม่ได้มีเงื่อนไขหรือข้อแม้อะไรทั้งสิ้น แล้วแต่ท่านอาจารย์วิจิตร … ท่านก็เลยรับเป็น #พนักงานคนแรกในสายวิชาการ ตอนแรกก็ตั้งเป็น #ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายปฏิบัติการ พอจะเข้าที่เข้าทางก็ให้อยู่ประจำ #สำนักวิชาสหเวชและสาธารณสุขศาสตร์
ครั้นตอนจะเริ่มรับภาระการเรียนการสอน ผมก็ได้รับมอบหมายให้สอน #วิชาสุขภาพองค์รวม ในสายสุขภาพ ขณะเดียวกันก็อาสาร่วมกับท่าน อ.ทิพวัลย์ สุทิน แห่งสายวิชาศึกษาทั่วไป สอน #วิชาคุณภาพชีวิต ให้กับ นศ.ทุกคนด้วย ด้วยวาดหวังให้ #ศึกษิตที่วลัยลักษณ์ทุกคน ได้มีฐานความคิดความเข้าใจ
#เรื่องชีวิตจิตใจ ที่ดีพอต่อการเติบโตไปมีและใช้ชีวิตกันให้ได้ดีและตลอดรอดฝั่ง ที่เล่ามานี้เพื่อจะบอกว่า บทบาทของผมในวลัยลักษณ์เรื่องสุขภาพนั้นประมาณนี้
แต่ที่จะ #ร้อยเรื่องรักวลัยลักษณ์_6 #๒๐ปีร่วมสร้างสมัชชานครแห่งความสุข ตอนนั้น พี่ อำพล จินดาวัฒนะ เป็น ผอ.สช. และเริ่มขยับงาน #สมัชชาสุขภาพ ขึ้น จำได้ว่าพี่ขอให้ลองจัด #สมัชชาสุขภาพเมืองนคร กันครั้งแรกสุด ราว ๆ ปี ๒๕๔๕++ พวกเราจัดกันที่อาคารวิชาการหลังหนึ่ง ไม่ถึงกับใช้อาคารไทยบุรีที่ใหญ่มาก งานนั้น พวกเรามี #หนังตะลุงคนด้วย นำโดยนายต่อ @สุวัฒน์ ขุนอินทร์ และพวก
เป็นที่ตื่นตาประทับใจไม่แพ้ที่วิทยาลัยนาฏศิลป์พัทลุงเพิ่งทำออกมาไม่นานนี้ สมัชชาสุขภาพเมืองนครครั้งนั้น นับเป็นสมัชชาสุขภาพครั้งแรก ๆ ในภูมิภาค เอาเป็นว่า คณะจาก สช.นำโดย ผอ. อำพล จินดาวัฒนะ มอบให้พวกเราจากเมืองนคร ไปรับผิดชอบพิธีเปิด #สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ไม่ครั้งแรกก็ครั้งที่สอง ที่ไบเท็ค เป็นที่เอิกเกริกเถิดเทิงถึงที่สุด มีทั้ง #หนังตะลุงคน และ #ดีเกฮูลู ไปประชันกับ #หมอลำ และ ฯลฯ จำได้ไม่หมด ทั้งนั้นนี้ แม้เป็นงานในนามของเมืองนคร แต่ก็มีวลัยลักษณ์เป็นฐานครับ
วันนั้น พี่น้องหลายคนบอกกับผมว่า
” … สมัชชา นี้ สา – หมัน – ช้า ม่ายละหมอ … “
ผมตอบว่าเรื่องสุขภาพนั้นสลับซับซ้อน แต่สำคัญ ต้องช้า ๆ และนานแน่ หลังจากนั้น พวกเราก็ถูกขอให้เป็นฝ่ายประสานจัด #เวทีสร้างสุขทั่วประเทศไทย เหนือ ใต้ ออก ตก เฉพาะสายใต้ พวกเราไปเจาะ มอ. มีท่าน อ. Pongthep Sutheravut ผอ.สว.รส.ภาคใต้ ขณะนั้น รับเป็นหน่วยประสานโดยขยายเป็น #สมัชชาสุขภาพภาคใต้ และจัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ โดยขยายเป็น #สมัชชาสุขภาพจังหวัดด้วย
สำหรับที่เมืองนครนั้นผมห่างหายไปนานมาก ได้แต่ติดตามรับฟังห่าง ๆ ในเวทีสมัชชาสุขภาพภาคใต้ ทราบจากเรียงว่าพี่น้องหลายจังหวัดกำลังขับเคลื่อนในแนว #จังหวัดแห่งความสุข #ภาคใต้แห่งความสุข กัน โดยนครนี้ก็ด้วย
เมื่อวันก่อนก็มาขอตั้งวงนำร่องที่หลานาคร ใน บวรนคร พรุ่งนี้ (๑๗ ตุลาคม ๒๕๖๘) จะมีนี้ที่วลัยลักษณ์ครับ … ไม่ทราบว่าถ้าใครสนใจจะไปไปได้ไหมและอย่างไรบ้าง ผมเองนั้นตอนแรกนึกว่าจะติดไปไต้หวัน ตอนนี้ตกลงไม่ไปแล้วครับ จะลองไปเรียนรู้ดูว่าพี่น้องจะขยับ #สมัชชานครแห่งความสุข กันอย่างไรบ้าง เผื่อจะร่วมด้วยช่วยกันครับ
พรุ่งนี้ (๑๗ ต.ค.๖๘) แล้วครับสำหรับงาน สมัชชานครแห่งความสุข ประจำปี 68 “หลากลางของคนคอน” จะเป็นที่ “รวมคน สร้างคอน” อีกครั้ง หมุดหมายสำคัญคือการร่วมกันขับเคลื่อนนครศรีฯ ให้ดีกว่าเดิม ใน ๖ มิติ คือ “เกษตรก้าวหน้า เศรษฐกิจเกื้อกูล สังคมเท่าเทียม ทรัพยากรยั่งยืน สุขภาพที่ดี มีชีวิตมั่นคง” ภายในงานทุกท่านจะได้สัมผัสบรรยากาศดังนี้ครับ
■ ความสุขที่ได้กิน ได้ใช้ ■ อาหารพื้นถิ่นจาก ๒๓ อำเภอ ■ การนำเสนอผลการดำเนินงานและของภาคประชาชน โดยมีภาครัฐกว่า ๓๐ องค์กรร่วมให้ความเห็นและข้อเสนอ ■ พิธีเปิดและรับข้อเสนอของภาคประชาชน โดย
○ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายอามินทร์ มะยูโซ๊ะ) – คำกล่าวปฏิญญานครแห่งความสุข มาสัมผัสความสุขเหล่านี้ที่นครกันครับ
