ยางนา กับท่าศาลา

ยางนาพบมากในบริเวณอำเภอท่าศาลา จะเรียกว่าเป็นไม้ประจำถิ่นก็ได้ อาจจะด้วยท่าศาลามีภูมิประเทศติดอ่าวไทย ประชากรมีอาชีพทำประมง มีปากน้ำ มีลำคลองสำหรับจอดเรือ ต่อเนื่องจากการทำประมงคือต้องมีอู่ต่อเรือ บริเวณสองฝั่งคลองและสิ่งสำคัญที่ต้องใช้ในการสร้างและซ่อมเรือคือชันยาเรือ หรือน้ำมันยางที่ได้มาจากต้นยางนานั่นเอง นอกจากใช้ยาเรือแล้ว ยังใช้ชันในการทำอุปกรณ์จับปลาบางชนิดด้วย ท่าศาลาเลยจำเป็นต้องมีต้นยางเป็นไม้ประจำถิ่นไปโดยปริยาย หลักฐานที่ยังมีปรากฎให้เห็นในปัจจุบันที่สำคัญคือภูมินามหมู่บ้านในแต่ละตำบลของอำเภอท่าศาลา:

• ป่ายางหลวง หมู่ 6 ตำบลท่าศาลา

• ยางขาคีม หมู่ 1 ตำบลดอนตะโก

• วัดยางใหญ่ (ตาพรานบุญ)  บ้านยางใหญ่ ตำบลท่าขึ้น

• บ้านยางงาม ตำบลท่าขึ้น  

• โรงเรียนวัดยางงาม ตำบลท่าขึ้น

• บ้านยางด้วน หมู่ 7 ตำบลโพธิ์ทอง

• บ้านดอนยาง หมู่ 5 ตำบลหัวตะพาน

ภูมินามเหล่านี้ใช้เรียกขานสถานที่มาแต่เดิม และปัจจุบันก็ยังเรียกกันอยู่  และที่สำคัญในหมู่บ้านและบริเวณใกล้เคียงของภูมินามเหล่านี้ยังพบว่ามีต้นยางนาอยู่เป็นจำนวนมาก และเป็นที่สังเกตว่า สถานที่เหล่านี้อยู่ติดหรือใกล้กับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์